دقايق سوخته...

انتظار

انتظار

واژه ی غريبی است

واژه ای است که روزها يا شايدم ماههاست که با آن خو گرفته ام

که چه سخت است انتظار

هر صبح طلوعی ديگر است بر انتظار فرداهای من

خواهم ماند تنها در انتظار تو

چرا نوشتم در برگ تنهاييم برای تو ، نمی دانم

شايد که روزی بخوانند بر تو ، عشق مرا

می دانم روزی خواهی آمد، می دانم

                        گريان نمی مانم، خندانم

                                               برای ورودت ای عشق

وقتی به يادت می افتم ، به ياد خاطراتت

نامه هايت را مرور می کنم ، يک بار ... نه ....بلکه صدها بار

وجودم را سراسر عشق فرا می گيرد

و اشک شوق بر گونه هايم روانه می شوند 

                    تنها می گويم هميشه در قلب منی

می دانم که باز خواهی گشت ... می دانم

               به ياد لحظات خوش انتظار و تنهايی

                         به ياد او و تقديم به او

   + samira ; ٥:۳٩ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱٩ امرداد ،۱۳۸٥
comment نظرات ()